Gespreksgroep 23 februari 2020

Gespreksgroep 23 februari 2020
Datum 23 februari
Tijd 10:00 - 11:00 uur
Locatie Sommelsdijk

Op zondag 23 februari 2020 vindt in de Remonstrantse kerk aan de Voorstraat 35 te Sommelsdijk de tweewekelijkse gespreksgroep plaats.
Deze gespreksgroep is voor een ieder toegankelijk en u kunt op ieder moment instromen en meedoen.
Gespreksleider is deze zondag dhr. Bram Schrier. U bent van harte uitgenodigd om over het onderwerp van deze zondag mee te denken en te praten.
Er wordt één maal gecollecteerd voor de eigen gemeente.

Zondag  23 februari 2020

Welkom bij de 4e  bijeenkomst in dit jaar.  Komende zondag  1 maart  gaat dhr. T. Vessies voor.
In de voorgaande gespreksbijeenkomsten na de vijf  artikelen van de Remonstranten,
geschreven in het kader van het 400 jarig bestaan van de Remonstranten, hebben we nog meer V’ s
besproken. De V van verwondering, de V van vertrouwen en vorige keer de V van vergeving.
Afgesproken is het gesprek hierover te verlengen naar deze bijeenkomst.
LITURGIE
– Lied 280: 1,2,3,4,5,10
– Aansteken Paaskaars
– Antwoordlied
Tot U, Heer is ons hart gericht.
Hier zijn wij open voor uw licht.
Gij geeft ons kracht tot stilte en strijd.
 Kom tot ons, eeuw’ge, in de tijd. Amen
Koffie en gesprek
De tekst  van de inleiding vorige keer staat als aanvulling  nog vermeld na de zegenbede.
Het gesprek eindigde vorige keer bij de constatering dat er ook situaties zijn waarin niet
vergeven kan worden. Eigenlijk gaat het erg over het grote gebod, God liefhebben boven
alles en je naaste als jezelf. Het probleem komt als je je naaste niet als naaste kan zien en die
naaste zo verbonden is met wat er misdaan is, dat die daar niet meer los van kan worden
gezien. Dit mede omdat ieder signaal van ook maar enige verantwoordelijkheid van wat er
gedaan is ontbreekt bij die naaste (naasten). Het niet kunnen vergeven speelt ook een rol in
vreselijke dingen die mensen elkaar aandoen terwijl wij getuigen zijn of, daar door welke
omstandigheid dan ook, bij betrokken worden. Denk aan het ‘grote onrecht’ waarin wij
betrokken waren (oorlog) of getuige van waren. Er is je dan in directe zin niets aangedaan,
maar indirect des te meer. Door je betrokkenheid ben je ook slachtoffer.
In het afgelopen gesprek kwam vooral onze eigen houding en positie ter sprake in relatie tot
wat ons aangedaan was. Ook het omgekeerde, wat wij een ander aangedaan hadden en hoe
je daar mee om kon gaan. De betekenis van God in dat alles kwam niet ter sprake. Vraag is in
dit verband toch ook; Hoe belangrijk is de betekenis van God in dit alles voor ons en het
Bijbelse gegeven dat God onze zonden kan vergeven of ons genade kan schenken (is dat
hetzelfde als vergeven)?
– Lied:  425
– Gebed:
Severien Bouwman p. 55 .
– Zegenbede
uit de liturgie van Ruimte waar het licht kan komen, naar een tekst van  ds. Anne Wies Rypkema
God de nabije, zegen ons en behoedt ons  op al onze wegen.
Wees met ons als licht op de dag, als vuur in de nacht, als een wolk die beschermt tegen
hitte.
Wees vol zorg om ons en sla vleugelen van liefde om ons heen.
Laten we op weg gaan, want deze God, onze God, Zij is vrede.
Amen
——————————————————————————————————–
Vergeven. Wat is dat? Iemand niet meer kwalijk nemen wat hij/zij je heeft aangedaan? Is
dat, dat de fouten die je zelf maakt je niet meer kwalijk worden genomen? Kan je jezelf
vergeven? God vergeeft ons als we onze schuld belijden!? In het onze Vader bidden we om
vergeving  zoals wij vergeven.
​Afgelopen keer praatten we over bruggen verbinden. Wat voor mij de samenvatting was,
achteraf, want het gesprek liet me niet direct los, is: als ik een ander ontmoet en aankijk en ik
in haar/hem een ander mens herken maak ik een echte ontmoeting mogelijk waarin open
gesproken kan worden en respect is voor elkaar.
Wat het bij me oproept is: als ik een ander in de ogen kan kijken en een ander mens zie, zie ik
een gelijke, net zo goed en slecht als ik. Dan kan ik me voorstellen dat ik die ander kan
vergeven als hij/zij me te na is gekomen. Ik kan dan beseffen dat ik geen haar beter ben dan
die ander. Wat mij is aangedaan is kan ik dan zien als iets wat me overkomen is, zoals er
zoveel kan gebeuren en wat ik een ander ook zou kunnen aandoen. Met wat mij overkomt
moet ik dealen.  Geen ander kan dat voor me doen. Anderen kunnen wel helpen. Met name
als ik die ander niet als een gelijke zie. Wat ik besefte is, dat ik anderen die mij iets hebben
aangedaan meestal niet als gelijken zie. Doorgaans als minder. Geen naaste. Ik ben dan zelf
ook niet wie ik zou willen zijn.
Vergeven betekent voor mij dus: de ander als mijn naaste te kunnen zien, die ik kan
liefhebben als mijzelf. Mezelf liefhebben valt niet altijd mee. Mezelf vergeven is dus ook niet
altijd makkelijk. Jezelf vergeven is ook accepteren dat je bent wie je bent. Een ander als mijn
naaste zien is mij nog niet gelukt in alle gevallen.
De gedachte dat God me vergeeft als ik Hem in de ogen durf kijken spreekt mij wel aan. God
in de ogen kijken is hetzelfde voor mij als schuld belijden en heeft erg te maken voor mij met
jezelf onder ogen komen. Jezelf altijd aan kunnen kijken in de spiegel. Vergeven betekent voor
mij tegen deze achtergrond: me vrij maken om verder te gaan, te groeien.
Vergeven werkt dus ook helend.
Enerzijds klinkt het heel erg arrogant, jij bent degene met de macht over de ander omdat je
de ander kunt vergeven en dat is dan fijn voor degene die schuld draag. Kan de ander je niet
vergeven blijf je zitten met je schuld/ schuldgevoel. Anderzijds is het voor degene die
werkelijk en oprecht kan vergeven helend. Wraak en haat zijn dan weg. Er staat ook oog om
oog tand om tand in de Bijbel. Eerwraak, iets heel anders dan vergeven.  Jezus gaat daar
dwars tegen in en zegt zeventig maal zeven maal vergeven. Dat is beter voor een mens.
Gezonder ook.
Anderzijds is vergeven heel nederig, ik vind in mezelf de kracht om het niet erg te vinden wat
je hebt gedaan, ik buig voor jou. Jezus zegt je moet de ander blijven vergeven steeds weer
opnieuw, ondanks alles. Jij mag je macht niet uitoefenen over de ander. De andere wang
toekeren is er ook zo een, niet terugslaan. Vervolgens moet je de ander zegenen, met de
liefde van God, met alle liefde die je in je hebt en dat maakt de ander heel……uiteindelijk,
zodat hij zijn fouten/zonden/daden, niet herhaalt en tot inzicht komt. Vergeven heeft ook als
doel de ander te doen inzien dat hij fout is.

 

Agenda