Gespreksgroep 25 maart 2018

Gespreksgroep 25 maart 2018
Datum
25 maart
Tijd
10:00 - 11:00 uur
Locatie
Sommelsdijk

De gespreksgroep op 25 maart 2018 wordt geleid door de heer J. de Vries.

Vandaag de 3e bijeenkomst in de 40 dagentijd  2018. Palmpasen, de zondag voor Pasen. Gesprekken over “HOUVAST aan de vraagzijde van het bestaan” hebben ons begeleid in de afgelopen bijeenkomsten. Het thema is afgesloten op de beraadsdag afgelopen 10 maart. Op 11 maart hebben we het thema in onze bijeenkomst afgesloten. Met Jan de Vries besprak ik (Bram) waar we Palmzondag over zouden spreken met elkaar. Een echt plan ligt niet klaar en als overgang leek het goed een thema uit “God aan” te nemen. We kozen voor 30 maart. Het stuk is, zag ik (Bram) toen ik dit na zocht, van Els de Bijl Nachenius.  

Liturgie

– Liedboek: 275: 1,3,5

– Aansteken van de Paaskaars 

– Antwoordlied

Koffie en gesprek .

“De God die met ons is, is de God die ons verlaat.” Deze zin, waarmee ‘God aan’ op 30 maart begint trof me. Daar gaat het ‘houvast’, dacht ik. Het thema is nog niet afgerond of weg is het.

Kerkelijk vieren we de intocht van Jezus in Jeruzalem.

“Gezegend hij die komt in de naam van de Heer. Gezegend het komende koninkrijk van onze vader David. “  De komst van het ‘houvast’  denk ik, als ik het Marcusevangelie lees ( Marcus 11: 1-11). Bonhoeffer zegt wat anders. ‘De God die met ons is, is de God die ons verlaat”. Wij weten wat na de intocht komt. Het lijden en sterven van Jezus en vervolgens Pasen.

We zijn op weg, in deze wereld, op weg naar onze bestemming.

Op weg, zonder houvast, of toch niet, met God of verliet God ons?

“Met ons”, de titel van het verhaal uit ‘God aan’ en het Marcusevangelie dat bij deze zondag hoort roepen tegenstrijdige gevoelens op. Wat komt voor jou het meest naar voren?

– Liedboek  802 (Tussentijds A9) 1,4,5,6

– Gebed

– zegenbede

Uit: God aan: 30 maart • Tussentijds (A9: 1,4,5,6)

Met ons

De God die met ons is, is de God die ons verlaat. Zo spreekt Dietrich Bonhoeffer over God: hoe God dan zichtbaar wordt, in wat Hij betekent en hoe Hij juist dan ons nabij is. Bonhoeffer drukt ons op het hart om uit te gaan van deze wereld en er niet uit weg te vluchten. Hij noemt het aards leven. Vluchten is niet alleen ontkennen en negeren van wat er gebeurt, maar ook God gebruiken als stoplap voor de grote vragen van het leven, waar we geen antwoord op hebben.

Uitgaan van deze wereld dus. Bonhoeffer houdt ons voor dat God zelf de hand heeft in deze ontgoddelijking en lijkt hier veel weg te hebben van een ouder die opvoedt om zichzelf grotendeels overbodig te maken. In ‘aards’ leven, in deelnemen aan het bestaan van de ander, nemen we God serieus. Er midden in, en niet pas aan de grenzen, want zo neem je Gods leven en lijden in de wereld serieus. Het is een intrigerende uitspraak, gedaan in gevangenschap. Het enige en tegelijkertijd het meeste dat Bonhoeffer heeft, is God die lijdt in en aan de wereld. Hij roept ons tot eigen verantwoordelijkheid in de grote vragen van leven en geloven. Jezus, die ons in deze groei, deze werkelijke menswording onzegbaar nabij is, vertelt zijn discipelen wat hem in Jeruzalem zal overkomen. Voor hen is het een dramatische wending die onderstreept wat het betekent om Jezus te volgen, los te laten om verder te kunnen gaan. Petrus reageert zo menselijk. En Jezus? Hij bestraft Petrus en geeft meteen ook aan hoe Petrus weer toenadering kan zoeken.

God die met ons is, is de God die ons verlaat. Petrus wordt hier gezien en gekend, het woord is nu aan hem. Het evangelie heeft hier wel een begin maar geen einde.

Marcus 11:1-11

1 Toen ze Jeruzalem naderden en in de buurt waren van Betfage en Betanië bij de Olijfberg, stuurde hij twee van zijn leerlingen vooruit. 2 Hij zei tegen hen: ‘Ga naar het dorp dat daar ligt. Zodra jullie er binnenkomen, zul je daar een ezelsveulen vastgebonden zien staan, dat nog nooit door iemand bereden is; maak het los en breng het hier. En als iemand jullie vraagt waarom jullie dat doen, zeg dan: “De Heer heeft het nodig, hij zal het meteen weer terugsturen. Ze gingen op weg en vonden een veulen dat buiten op straat bij een deur was vastgebonden en ze maakten het los. 5 Er stonden een paar mensen die vroegen: ‘Waarom maken jullie dat veulen los?’ 6 ze zeiden wat Jezus hun had opgedragen te zeggen en de mensen lieten hen begaan. Ze brachten het veulen naar Jezus en legden hun mantels op het dier en hij ging erop zitten. 8 Velen spreidden hun mantels uit op de weg, anderen spreidden takken met bladeren uit, die ze in het veld afhakten. 9 Allen die voor hem uit liepen of achter hem aan kwamen, riepen luidkeels: ‘Hosanna! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer. 10 Gezegend het komende koninkrijk van onze vader David. Hosanna in de hemel!’ 11 Hij trok Jeruzalem in en ging naar de tempel. Nadat hij alles in ogenschouw had genomen, ging hij want het was al laat geworden met de twaalf terug naar Betanië.

Agenda