3 december 2018

Een ontroerend afscheid

Op 15 oktober 2017 stond er een beurt op het rooster in Sommelsdijk; altijd leuk, je eerste gemeente blijft toch bijzonder. Toen konden we niet vermoeden, dat het de laatste keer zou zijn – zelfs de laatste preekbeurt ooit.

Op 16 oktober begon een reeks vage klachten, die uiteindelijk zouden leiden tot een herseninfarct op 29 oktober – niet als zodanig opgemerkt – en een tweede op 2 november. Geen uitvalsverschijnselen, geen heel rare dingen, maar half zicht, een geheugen dat raar deed. Geen idee op dat moment, of voorgaan er ooit nog in zou zitten. Langzamerhand werd duidelijk, dat dat eigenlijk niet meer gaat, dus alle beurten afgezegd en geen nieuwe aangenomen.

En ja, dat was dan het einde van een periode van zo’n 34 jaar, waarin Gerrit met hart en ziel predikant is geweest. Ook na zijn terugkeer in het onderwijs bleef dat zo: hij zou het liefst beide functies fulltime hebben gedaan.

Zo ontstond dus het idee afscheid te gaan nemen in het geliefde Sommelsdijk. We hebben aangekondigd dat we op 2 december met cake zouden komen. Mooie dag: 1e Advent met avondmaal. We waren aangenaam verrast, dat ds Jan Klijnsma zaterdagochtend belde, of Gerrit misschien de voorbeden wilde doen. Dat heeft hem emotioneel door elkaar geschud. Dat hebt u, voor zover u er zondag bij was, ook kunnen merken – nog nooit eerder heb ik hem zien huilen bij een dienst. En daar bleef het niet bij: Jan nodigde hem spontaan uit om samen de zegen uit te spreken. Velen hielden het niet droog en dat moet ook mogen in een kerk.

De Paaskaars, die wij mochten ontvangen, heeft gisteravond al gebrand en de kruukplaetjes zijn ook al aangebroken – ze zijn heerlijk.

Wij zijn ontzettend blij met die prachtige afscheid! Dat hadden wij van tevoren niet zo kunnen bedenken.

 Madzy van der Kooij en Gerrit Berveling

Gerelateerd